Dwa poradniki uczą dzieci reagowania. Czekają na nie dziesiątki zadań

Nie chodzi o samo przeczytanie zasad, ale o przećwiczenie ich przed sytuacją zagrożenia. W materiałach dla uczniów pojawiają się scenariusze związane z pożarem, powodzią, alarmem, brakiem prądu i bezpieczeństwem w internecie. Dzieci rozwiązują zadania, przygotowują rodzinne plany i uczą się, kiedy mogą działać samodzielnie, a kiedy potrzebują pomocy dorosłych. Poradniki dostępne w Zachodniopomorskim Urzędzie Wojewódzkim w Szczecinie są przeznaczone zarówno dla młodszych, jak i starszych uczniów.

• Młodsze dzieci ćwiczą wezwanie pomocy i zachowanie w tłumie
• Starsi uczniowie sprawdzają, gdzie zaczyna się odpowiedzialność dorosłych
• Rodzinny plan kryzysowy zamienia teorię w konkretne ćwiczenie

Młodsze dzieci ćwiczą wezwanie pomocy i zachowanie w tłumie

Publikacja dla klas I–III prowadzi uczniów przez podstawowe zasady bezpieczeństwa razem z Kasią i Luckiem. Dzieci poznają numer alarmowy 112, uczą się bezpiecznego poruszania po drodze i korzystania z internetu. Materiał pokazuje także, jak zachować się podczas pożaru, powodzi, alarmu lub przerwy w dostawie prądu.

Osobne miejsce poświęcono sytuacjom, które mogą być dla dziecka szczególnie trudne. Uczniowie dowiadują się, co zrobić po zgubieniu się w tłumie, jak reagować na przemoc rówieśniczą oraz do kogo zwrócić się po wsparcie. W poradniku znalazły się też proste ćwiczenia pomagające opanować strach. Można je wykonywać wcześniej, w spokojnym i bezpiecznym miejscu.

Naukę podzielono na 45 wyzwań. Są wśród nich zagadki, rymowanki, rysowanie oraz zadania wykonywane wspólnie z bliskimi. Po każdym ukończonym ćwiczeniu dziecko koloruje kolejne pole swojej „tarczy bezpieczeństwa”. Taki układ pozwala rodzicom i nauczycielom od razu zauważyć, które zasady zostały już przećwiczone, a do których warto wrócić.

Starsi uczniowie sprawdzają, gdzie zaczyna się odpowiedzialność dorosłych

Poradnik dla klas IV–VII jest bardziej zadaniowy. Uczy rozpoznawania zagrożeń, odczytywania sygnałów alarmowych i prawidłowego zachowania podczas ewakuacji. Omawia również przygotowanie na pożar, powódź oraz dłuższy brak prądu.

Ważne jest rozróżnienie między działaniami, które uczeń może podjąć sam, a tymi, przy których potrzebna jest pomoc dorosłego. To praktyczne podejście może ograniczyć ryzyko, że dziecko w sytuacji stresowej spróbuje zrobić coś niebezpiecznego zamiast wezwać pomoc lub wykonać polecenia służb.

Duża część materiału dotyczy internetu. Uczniowie poznają zasady ochrony danych i kont, uczą się ostrożności przy otwieraniu linków oraz załączników i sprawdzają, czy znalezione informacje są wiarygodne. Poradnik obejmuje także hejt i inne formy przemocy rówieśniczej. Pokazuje, jak rozpoznawać przekraczanie granic i gdzie szukać wsparcia.

Rodzinny plan kryzysowy zamienia teorię w konkretne ćwiczenie

Starsza grupa realizuje 15 misji, a każda z nich obejmuje trzy wyzwania. Zadania dotyczą między innymi przygotowania z bliskimi rodzinnego planu kryzysowego, sprawdzenia zabezpieczeń w domu oraz wspólnego zweryfikowania informacji znalezionej w sieci. Po kolejnych misjach uczniowie zaznaczają postępy na „tarczy bezpieczeństwa”, a na końcu mogą wypełnić certyfikat eksperta bezpieczeństwa.

W obu poradnikach znajdują się ćwiczenia wymagające współpracy z dorosłym. Dziecko może razem z rodziną przygotować plecak bezpieczeństwa i przećwiczyć opuszczenie domu w razie zagrożenia. Dzięki temu rozmowa nie kończy się na ogólnym pytaniu o to, „co zrobić”, lecz prowadzi do ustalenia konkretnych działań i podziału odpowiedzialności.

Materiały mogą służyć nauczycielom podczas zajęć, a rodzicom jako punkt wyjścia do rozmów w domu. Wspólne przećwiczenie numeru alarmowego, drogi wyjścia czy zasad reagowania na hejt daje dziecku większą szansę na spokojniejsze działanie wtedy, gdy wydarzy się coś nieprzewidzianego.

na podstawie: Urząd Wojewódzki w Szczecinie.